فصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات تفسيري - سال هشتم شماره 30 تابستان 1396

گوینده و تناسب آیات « أَنِّى لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ ... وَ ما أ‌ُبَرِّئُ نَفْسِي...» در تفاسیر امامیه

علي راد

چکيده
آیات 53 ـ 52 یوسف به دفاعیه یکی از طرفین درگیر در قضیه کام‌جویی زنانه از یوسف(ع) اشاره دارد. گوینده دفاعیه به «نفی تحقق خیانت در غیب» و «تمایل نفس اماره به سوء» برای توجیه برائت خود از قضیه کام‌جویی تاکید دارد. گوینده این دفاعیه و تناسب میان این دو بخش از دفاعیه گوینده به روشنی مشخص نیست. این مقاله به بازپژوهی و ارزیابی رویکرد تفاسیر امامیه در تعیین گوینده و تناسب این دو بخش دفاعیه است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که برخی از مفسران کهن و معاصر امامیه، زلیخا را گوینده آیات مذکور دانسته و آیه دوم را توجیه عدم وقوع کام‌طلبی وی از یوسف(ع) گفته‌اند. رویکرد دوم یوسف(ع) را گوینده آیات می‌داند و آیه دوم را دلیل رهایی وی از دام کام‌جویی زلیخا بیان کرده‌اند. نگارنده با تحلیل انتقادی رویکرد نخست، به تکمیل ادله رویکرد دوم پرداخته و آن را شایسته تبدیل به نظریه معیار امامیه در تفسیر این آیات پیشنهاد کرده است.

واژگان کلیدی
آیات 52 و 53 یوسف، گوینده آیات، تناسب آیات، تفسیر امامیه.




جهت دریافت فایل مقاله کلیک کنید.