فصلنامه علمي - پژوهشي اندیشه نوین دینی - سال سیزدهم - شماره 50 - پاییز 1396

ارزیابی مؤلفه‌هاي ايمان از نگاه ويتگنشتاين

رضا شيخه - سيدحسن ميرديلمي - قاسمعلي کابلي

چكيده
نگرش ويتگنشتاين به باورهاي ديني به ايمان‌گرايي معروف است. از نگاه او خاستگاه واقعي ايمان، عواطف آدمي است و ايمان ديني را نوعي دلدادگي به شکلي از زندگي مي‌داند. ويتگنشتاين، اصل اساسي در يک زندگي ديني را نه پذيرش آموزه‌ها يا اصول و عقائد بلکه اعمال فرد مي‌داند. باورهاي ديني از اين‌رو که نقش تنظيمي در حيات مؤمنين دارند تزلزل ناپذير هستند. چنين نگرش‌هاي متفاوتي به دين و باورهاي ديني در دو دوره فکري ويتگنشتاين باعث شده که نگاه‌ها را به سوي خود معطوف بدارد. اين نوشتار تحقيقي کيفي است که با روش توصيفي ـ تحليلي با استفاده از منابع کتابخانه‌اي به بررسي مباحثي همچون: ايمان ديني، واقع‌گرايي يا ناواقع‌گرايي ديني، نقش عمل در باورهاي ديني، متعلق ايمان و ... از نگاه ويتگنشتاين مي‌پردازد. و در حاصل اين پژوهش پس از نقد و بررسي مي‌توان ادعا نمود که زمينه پيدايش تفکر ايمان گرايي در مغرب زمين وجود ناسازگاري ميان ايمان و عقل در برخي از آموزه‌هاي بنيادين آيين تحريف شده مسيحيت بوده و اين مشکل در آموزه‌هاي دين اسلام مشاهده نمي‌گردد، لذا بنظر مي‌رسد تقابل ايمان و عقل توجيه ندارد.

واژگان کليدي
ايمان ديني، ويتگنشتاين متاخر، واقع‌گرايي، ناواقع‌گرايي، بازي ديني.




جهت دریافت فایل مقاله کلیک کنید.