کرسی علمی – ترویجی با عنوان «لزوم پی ریزی علوم انسانی اسلامی مبتنی بر جامعیت قلمرودین در نظام اندیشه ای آیت الله مصباح یزدی(ره)»
یکشنبه, ۱۶ آذر, ۱۴۰۴
با همکاری دانشگاه معارف اسلامی برنامه نکوداشت روز علوم انسانی اسلامی و بزرگداشت علامه مصباح یزدی (ره)، همایش بین المللی علوم انسانی اسلامی در محورهای فلسفه علوم انسانی اسلامی، اخلاق اسلامی، علوم تربیتی اسلامی، روانشناسی اسلامی، جامعه شناسی اسلامی، اقتصاد اسلامی، حقوق اسلامی، علوم سیاسی اسلامی، مدیریت اسلامی و منظومه فکری و خدمات علمی علامه مصباح یزدی (ره) توسط مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، شورای انقلاب عالی انقلاب فرهنگی و مراکز همکار از جمله دانشگاه معارف اسلامی برگزار گردید.
کرسی علمی – ترویجی با عنوان «لزوم پی ریزی علوم انسانی اسلامی مبتنی بر جامعیت قلمرودین در نظام اندیشه ای آیت الله مصباح یزدی(ره)» از سلسله جلسات همایش بینالمللی علوم انسانی اسلامی بزرگداشت علامه محمدتقی مصباحیزدی (ره) و روز علوم انسانی اسلامی به همت معاونت پژوهشی دانشگاه معارف اسلامی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) و شورای عالی انقلاب فرهنگی و با حضور جناب آقای دکتر ابوذر رجبی (دانشیار گروه مبانی نظری اسلام دانشگاه معارف اسلامی) به عنوان ارائهدهنده و حجت الاسلام جناب آقای دکتر مهدی عبدالهی (دانشیار گروه فلسفه موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران) و دکتر سید محمدتقی موحد ابطحی (استادیار گروه فلسفه علم پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) به عنوان ناقد و حجتالاسلام جنابآقای دکتر سید مجتبی احمدپناه (فارغ التحصیل مقطع دکتری دانشگاه معارف اسلامی) به عنوان دبیر علمی جلسه در تاریخ سه شنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۴ در سالن امام رضا (ع) دانشگاه معارف اسلامی برگزار گردید.
در ابتدا دبیر جلسه با بیان مختصری از علم دینی و رویکردهای مختلف آن و ویژگی های نظریه آیت الله مصباح یزدی(ره) طرح بحث نموده و سپس دکتر رجبی در ابتدا با اشاره به تعریف علم و چیستی دین از دیدگاه آیت الله مصباح (ره) به سه رویکرد حداکثری و حداقلی و جامع نگر به قلمروی دین و ورود آن به زندگی انسان پرداختند. در ادامه ایشان به نظر استاد درباره امکان تولید علم دینی پرداخته و با توجه تقسیم دانش به علوم طبیعی و علوم انسانی و نیز تقسیم هریک از این دو علم به توصیفی و هنجاری به بیان آیت الله مصباح(ره) در خصوص ورود دین در بخش هنجاری این علوم مواردی را ذکر کردند. در پایان دکتر رجبی با شواهدی از سیر تطور فکری استاد اثبات نمودند ایشان از نگاه تهذیبی به نگاه تاسیسی در علم دینی متمایل شدند.
در ادامه دکتر عبداللهی با اشاره به این که آیت الله مصباح تعبیر علم دینی را قبول ندارند و علوم انسانی اسلامی را مساله اصلی می دانند؛ گفتند در علوم انسانی برخی دانش ها مثل مدیریت صبغه هنجاری داشته و برخی دانش ها مثل اقتصاد ترکیبی از گزاره های توصیفی و هنجاری است و هر جا این دو گزاره با هم توافق داشته باشند علوم انسانی اسلامی شکل می گیرد. به نظر ایشان دیدگاه آیت الله مصباح نیازمند یک خط کشی است چرا که در ابتدا تعریفی از دین می کنند اما در ادامه قلمروی دین را گسترده تر از آن تعریف ترسیم می نمایند.
عمده نکات دکتر موحد ابطحی ایراد ایشان به تلقی دکتر رجبی پیرامون نگاه تاسیسی آیت الله مصباح (ره) درباب علوم انسانی اسلامی بود. ایشان معتقد بودند استاد در آثار خودشان به تهذیبی بودن علم دینی اعتقاد داشتند و از آن عدول نکردند. در ادامه هم به نقد دکتر رجبی درباره انکار علم دینی توسط دکتر سروش انتقاد کردند و معتقد بودند ایشان به طور کلی منکر علم دینی نبوده و علومی که بر اثر آموزه های دینی رشد می کنند مثل فلسفه اسلامی را علم انسانی اسلامی می دانند.
در دور بعدی صحبت ها هر سه استاد به تکمیل نظرات خود پرداختند. در پایان دبیر علمی جلسه با جمع بندی صحبت ها؛ جامعیت قلمروی دین در پی ریزی علوم انسانی اسلامی را از دیدگاه حضرت آیت الله مصباح یزدی(ره) در جهت دادن دین در بخش هنجارهای همه علوم برای سعادت دنیوی و اخروی انسان ها دانستند.

